Mam takie pytanie, gdzie moge znalesc odpowiedz na pytanie jakie oplaty ma osoba (Patron) przyjmujaca mnie do pracy we Francji, czy oplaty sa te same przyjmujac Francuza lub Polaka na

terenie Francji ?

Moj patron zwleka z przyjeciem mnie do pracy gdyz nie wie czy oplaty za mnie beda 2 razy

wieksze niz za Francuza, dlatego tez chce mnie przyjac na pol etatu .

Ps: Gdzie moge znalesc wszystkie wiadomosci na temat pracy we Francji dla Polakow

Zizek Dziekuje!

Drogi użytkowniku, znalazłem to, czego szukasz ! Zobacz:

Od 1 lipca 2008 Polacy mogą pracować we Francji bez pozwolenia. Tygodniowa norma czasu pracy wynosi tam 35 godzin, a za każdy miesiąc należy się 2,5 dnia urlopu


Polacy nie muszą się już ubiegać o kartę pobytu i uzyskiwać zezwolenia w celu wykonywania pracy zarobkowej na całym terytorium Francji. Bez znaczenia jest już także branża zatrudnienia.

Do lipca tego roku obowiązywały uproszczone procedury zatrudniania pracowników z Polski wykonujących tzw. zawody deficytowe w kilku branżach gospodarki, w m.in. budownictwie, hotelarstwie, rolnictwie. Przy wydawaniu zezwoleń na pracę w tych zawodach nie była brana pod uwagę sytuacja na lokalnym rynku pracy. Ograniczona jest jedynie działalność w ramach tzw. zawodów reglamentowanych, np. adwokata czy księgowego. Osoby je wykonujące będą poddane regulacjom francuskim obowiązującym w danym sektorze.

Francuski standard

Podjęcie pracy we Francji oznacza, że osoba ją wykonująca nabywa prawa i musi wypełniać obowiązki wynikające z francuskiego kodeksu pracy. Z traktatu Wspólnot Europejskich wynika zakaz nierównego traktowania pracowników z innych państw członkowskich ze względu na obywatelstwo. Nie może być zatem mowy o dyskryminacji płacowej. Z informacji ambasady francuskiej wynika, że najniższe wynagrodzenie: tzw. SMIC, po ostatniej rewaloryzacji 1 lipca 2008 r. wynosi 8,71 euro za godzinę, czyli 1321,02 euro miesięcznie brutto, co daje netto 1037,53 euro. Tygodniowa norma czasu pracy jest niższa niż w Polsce i wynosi 35 godzin. Każda następna godzina jest godziną nadliczbową. Ponadto za każdy miesiąc pracy należy się 2,5 dnia urlopu.

Ważny numer

Osoby podejmujące pracę we Francji i podlegające francuskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych powinny gromadzić dokumenty związane z ich zatrudnieniem i ubezpieczeniem. Szczególnie ważny jest francuski numer ubezpieczenia pozwalający na identyfikację osoby w systemie francuskim.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych wyjaśnia, że osoby posiadające oprócz polskich okresów ubezpieczenia także francuskie wniosek o świadczenia powinny złożyć w ZUS. Złożenie tego wniosku uruchamia zarówno w Polsce, jak i we Francji postępowanie zmierzające do ustalenia uprawnień do świadczeń emerytalno-rentowych. W momencie ubiegania się o emeryturę lub rentę wnioskodawca, który posiada okresy ubezpieczenia we Francji, powinien przedłożyć w ZUS potwierdzające to dokumenty, w tym zawierające francuski numer ubezpieczenia, a także wskazać w formularzu E-207 wszystkie okresy pracy we Francji. Na tej podstawie ZUS sporządzi wniosek o zagraniczne świadczenia emerytalno-rentowe i przekaże go francuskiemu ubezpieczycielowi.

Zagraniczne, także francuskie, okresy ubezpieczenia mają znaczenie dla nabywających prawo do emerytury na tzw. starych zasadach. Chodzi o osoby urodzone przed 1 stycznia 1949 r. i część urodzonych po 31 grudnia 1948 r. ale przed 1 stycznia 1969 r. Ich prawo do świadczeń jest uzależnione od długości okresów składkowych. Zaliczany jest do nich także czas pracy w krajach Unii Europejskiej. Dzięki temu mogą spełnić kryteria niezbędne do uzyskania świadczeń z ZUS, a także podnieść ich wysokość. Dlatego pracujący we Francji, aby udokumentować swoje okresy ubezpieczenia, muszą przedstawić zaświadczenia wystawione przez tamtejszy odpowiednik ZUS na druku E-205.

I tak trzymaj, trzeba być solidarnym między nami Polakami.
Poza tym pracodawca nie może płacić Ci mniej niż pracownikowi francuskiemu pracujacemu na takim samym stanowisku na którym Ciebie zatrudnia (prawo anty dumpingowe). Wszystkie prawa i obowiazki przysługują i obowiązują, bez względu na narodowość polską czy francuską.